Στὴν ἑλληνικὴ φιλοσοφία δεσπόζουν ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὣς τὸ τέλος δύο εἴδη προβλημάτων: Πρωτίστως καὶ κυρίως τίθεται τὸ ἐρώτημα γιὰ τὸ “ὅλο”. Ἡ φιλοσοφία προσπαθεῖ νὰ ἐννοήσει τὸ πλῆθος τῶν δεδομένων πραγμάτων ὡς μιὰ ὁλότητα, ἐννοώντας μὲ αὐτὸ ὅτι πρέπει κανεὶς νὰ μπορεῖ νὰ ἀνακαλύπτει μέσα στὰ πράγματα μιὰ ἔλλογα τακτοποιημένη συνάφεια…

Ἐφόσον πρόκειται γιὰ τὴν περιοχὴ τῶν ἀντικειμένων, τὸ σύστημα αὐτὸ ξεδιπλώνεται στὸν χρόνο καὶ τὸν χῶρο. Ἐφόσον πρόκειται γιὰ τὶς ἀξίες, ἔχουμε νὰ κάνουμε μιὰ πνευματικὴ ἱεραρχία.