Ὁ ‘ρεαλιστὴς’ συμπατριώτης μας ποὺ περιφρονεῖ τὸ ζήτημα τοῦ ὀνόματος τῶν Σκοπίων θεωρῶντας σημαντικὸ μόνο τὸ business as usual, στὴν πραγματικότητα ὑπονομεύει τὴν τσέπη ποὺ λατρεύει. Δὲν παραχωρεῖς τέτοιο brand name, ἀκόμη κι ἂν ἡ ἑλληνικὴ ἱστορία σοῦ προκαλεῖ ὑπνηλία, ἀκόμη κι ἂν δὲν ἔχεις δικαίωμα νὰ τὸ διεκδικεῖς, κάνεις τὰ πάντα νὰ τὸ κρατήσεις, ὅπως ἀκριβῶς ἔκαναν οἱ Σκοπιανοί. Καὶ φυσικὰ τὸ γεωγραφικὸ ἐπιχείρημα εἶναι ἄσχετο, εἶναι ἐπιχείρημα ποὺ ἐπικαλοῦνται ὅσοι δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τὸ ὅλο θέμα ἢ δὲν ὁμολογοῦν τὸν ἐθνομηδενισμό τους. Ἡ Μακεδονία ποτὲ δὲν μπορεῖ νὰ γίνει καθαρὰ γεωγραφικὸς προσδιορισμός, ὅπως εἶναι ἂς ποῦμε ὁ Βόρειος Πόλος, συμπεριέχει μονίμως, καὶ μάλιστα κυρίως, τὴν πολιτισμικὴ διάσταση τῆς ἀρχαιότητας, μᾶς ἀρέσει ἢ δὲν μᾶς ἀρέσει.

Ἀξίζει νὰ σκεφτοῦμε ὄχι τόσο γιατί ἡ κυβέρνηση ἀναγνώρισε λαὸ ‘Μα­κεδόνων’ καὶ ‘μακεδονικὴ γλῶσσα’, κυβέρνηση οὕτως ἢ ἄλλως ἀνερμά­τιστων οὐτιδανῶν, ἀδιάφορη γιὰ ὁτιδήποτε ξεπερνάει τὰ συμφέροντα μιᾶς συμμορίας, ὅσο γιὰ ποιοὺς λόγους συμφωνοῦν ἀρκετοὶ συμπολίτες μας ποὺ δὲν (φαίνεται νὰ) ἔχουν ἄμεσο συμφέρον. Σὲ πολλὲς περιπτώσεις εἶναι φυσικὸ νὰ προέρχεται ἀπὸ ἀνοησία, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ σχετικῶς εὐφυέστεροι, οἱ ὁποῖοι συνήθως ἐπικαλοῦνται τὸν ἐθνικισμό. Σίγουρα δὲν περιμένει κανεὶς νὰ διακρίνονται γιὰ τὴν μεγάλη ἐπαφή τους μὲ τὴν ἱστορία τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἐντυπωσιάζει ὅμως ὅτι ἀδιαφοροῦν γιὰ τὰ οἰκονομικά, πολιτικὰ καὶ διπλωματικὰ ὠφέλη ποὺ συνεπάγεται γιὰ τὴν χώρα μας ἡ μακεδονικὴ ἐπωνυμία. Ἐν τέλει (μοιάζει νὰ) τοὺς ἐνδιαφέρει ἀποκλειστικὰ ἡ ἀπόκρου­­ση τοῦ ἐθνικισμοῦ! Ἄραγε διακατέχονται πράγματι ἀπὸ τὴν συγκεκριμένη εὐαισθησία; Γιατί ἐνοχλοῦνται ἰδίως μὲ τὸν δικό μας μακεδονισμὸ ἀλλὰ ὄχι μὲ τῶν Σκοπίων; Ὑποκριτικὸ ἀκούγεται, σὺν τοῖς ἄλλοις ἐπειδὴ ἂν εἶχαν τόση ἀγωνία περὶ τὸν ἐθνικισμό, θὰ ἔβρισκαν πιὸ ἀποτελεσματικοὺς τρόπους δράσης. Καὶ δὲν εἶναι κἂν δυνατὸ νὰ εἰπωθεῖ ὅτι νοιάζονται γιὰ τὴν αὐτοδιάθεση τῶν Σκοπίων, ἐφόσον δὲν συνιστᾶ ἄσκηση πραγματικῆς ἐλευθερίας νὰ σφετερίζεσαι τὴν ἱστορία ἄλλων.

Σχηματικά, ἐθνικισμὸς εἶναι νὰ περιφρονεῖς τὰ ἄλλα ἔθνη ὑπολογίζοντας τὸ δικό σου ὡς ἀπολύτως καὶ μονίμως ἀνώτερο. Ἄραγε, ὅσοι ἀπορρίπτουν τὴν ἀναγνώριση τῶν Ἀλβανο-Τουρκο-Βούλγαρων τῶν Σκοπίων ὡς ‘Μακεδόνων’, τὸ κάνουν νομίζοντας πὼς ἡ ἱστορία τῆς Μακεδονίας συμβάλλει στὴν κατίσχυσή μας ἐπὶ τῶν ὑπανθρώπων τῶν ὑπολοίπων χωρῶν; Ἑλ­λάδα ἐθνικιστικὴ θὰ ἦταν ἀφιλόξενη καὶ ἐχθρικὴ χώρα, ἀλλὰ ἂς γίνει ἀποδεκτὸ γιὰ χάρη τῆς συζήτησης ὅτι οἱ ‘προοδευτικοὶ’ ὑποστηρίζουν τὴν συμφωνία ἐπειδὴ ἀπεχθάνονται τὸν ἐθνικισμό. Αὐτὸς εἶναι ἄραγε ὁ τρόπος νὰ πολεμήσεις τὸν ἐθνικισμό, νὰ περιφρονεῖς τὴν ἱστορία τοῦ τόπου σου βαφτίζοντας ‘Μακεδόνες’ ἕνα συνονθύλευμα ποὺ δὲν θέλει νὰ ἔχει καμμιὰ πραγματικὴ σχέση μὲ τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό; Ἂν ἡ σοφὴ προοδευτικὴ λύση εἶναι πονάει κεφάλι κόψει κεφάλι, νὰ παραχωρηθεῖ ἐπίσης ἡ Ἑλλάδα, ἡ Greece καὶ ἡ Ἰωνία, μιὰ ποὺ αὐτὰ καὶ ἀκόμη μερικὰ ποὺ ἀπομένουν μετὰ τὸ ξεπούλημα τῆς Μακεδονίας εἶναι ἱκανὰ γιὰ νὰ ἐξακολουθεῖ ὁ ὑποτιθέμενος ἐθνικισμὸς ἀμείωτος. Κι ἐπειδὴ αὐτὰ προφανῶς δὲν παραχωροῦνται καὶ οὔτε κἂν τὰ διεκδικεῖ κανείς, ἡ μάχη ἐναντίον τοῦ ἐθνικισμοῦ ἂν δὲν ἦταν ὑποκριτικὴ δὲν θὰ εἶχε καμμιὰ σχέση μὲ τὴν ἀνακήρυξη τῶν γειτόνων μας σὲ Μακεδόνες.

Προσωπικὰ βρίσκω ἐνδιαφέρον στὴν κριτικὴ ὅταν προσπαθῶ νὰ μὴν ὑποτιμάω τὸν ἄλλο. Μ’ ἀρέσει καὶ νὰ τὸν εὐνοῶ ἀδίκως, παρὰ νὰ ἐξαντλῶ τὴν αὐστηρότητα. Προτείνω νὰ μὴν ἀντιμετωπίζονται οἱ ‘προοδευτικοὶ’ συμπολίτες μας σὰν νὰ ἦταν ἐφιαλτικὰ ἀνοϊκοί. Δὲν σνομπάρουν τὴν Μακεδονία ἐπειδὴ ἀντιμάχονται τὸν ἐθνικισμό, ἀκόμη κι ἂν αὐτὸ ἰσχυρίζονται, ἀλλὰ γιὰ ἀρκετὰ διαφορετικὸ λόγο: ἐχθρεύονται τὸ ἴδιο τὸ ἔθνος, τὴν ἔννοια τοῦ ἔθνους, καὶ μάλιστα, ὅσο κι ἂν μοιάζει παράδοξο, τὸ δικό τους ἔθνος. Αὐτὸ συνήθως δὲν ἔχουν ἱκανὴ τόλμη νὰ τὸ διακηρύξουν κι ἔτσι καταφεύγουν στὴν ὑποκρισία. Ποῦ ὀφείλεται ἡ ἄρνηση τῆς πατρίδας τους;

Αρχική σελίδα


Σχετικές δημοσιεύσεις (αυτόματη επιλογή)