Ποιούς προσπαθούν να πείσουν; Τους τουρίστες; Τους ντόπιους? Καπιταλιστικά αδέσποτα σαν κι εμένα;

Όλα τα παραπάνω, είναι το πιθανότερο. Σε κάθε περίπτωση είναι φανερή η αμυντικότητα του καθεστώτος. Δεν βλέπεις τις κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά, του Βελγίου ή της Ελβετίας να φωνάζουν «Η δημοκρατία μας είναι αμετάκλητη!» Για τον μάλλον προφανή λόγο πως ούτε καν τρελοί δεν την θεωρούν ανακλητή.

Η Cabaña είναι το παλιό ισπανικό στρατιωτικό φρούριο πάνω από την ανατολική πλευρά του λιμανιού της Αβάνας, το οποίο ο Τσε μετέτρεψε σε φυλακή. Ο Fontova την αποκαλεί Lubyanka της Καραϊβικής. Χιλιάδες άνδρες και αγόρια θανατώθηκαν μπροστά από τους τοίχους της από εκτελεστικά αποσπάσματα.

«Για να στείλετε άνδρες στο εκτελεστικό απόσπασμα, η δικαστική απόδειξη είναι περιττή», σύμφωνα με την περίφημη δήλωση του Τσε. «Αυτές οι διαδικασίες είναι μια αρχαϊκή αστική λεπτομέρεια.»

Σε αντίθεση με τα συμβατικά εκτελεστικά αποσπάσματα, όπου όλα τα τουφέκια εκτός από ένα είναι οπλισμένα με άσφαιρα, ο Τσε εξασφάλισε ότι κάθε εκτελεστής του αποσπάσματος πυροβόλαγε με πραγματικά πυρομαχικά.

«Μόλις κατέλαβαν την εξουσία [ο Κάστρο και ο Γκεβάρα]», γράφει ο Fontaine, «άρχισαν μαζικές εκτελέσεις μέσα στις δύο κύριες φυλακές La Cabaña και Santa Clara … Με τα λόγια της Jean­nine Verdes–Laroux, «Η μορφή των Δικών, και οι διαδικασίες με τις οποίες διεξήχθησαν, ήταν εξαιρετικά σημαντικές. Ο ολοκληρωτικός χαρακτήρας του καθεστώτος ήταν εγγεγραμμένος εκεί από την αρχή.»

Η καταμέτρηση των πτωμάτων είναι δύσκολο να αποτυπωθεί με ακρίβεια, αλλά ο ίδιος ο Che παραδέχτηκε ότι διέταξε χιλιάδες εκτελέσεις στην Cabaña μόνο κατά το πρώτο έτος. Εκείνοι που κατάφεραν να επιβιώσουν λένε ότι έδωσε συχνά ο ίδιος την χαριστική βολή με το πιστόλι του στην πλευρά του κεφαλιού του θύματος.

Οι φυλακές είναι δυσάρεστοι τόποι παντού στον κόσμο. Έτσι υποτίθεται πως πρέπει να είναι. Αλλά οι φυλακές του Che ήταν τόσο άγριες και απάνθρωπες όσο οι σοβιετικές εκδοχές τους τις οποίες αντέγραψαν.

Ο Κουβανός συγγραφέας Reinaldo Arenas, που τον υποδύθηκε ο υπέροχος Javier Bardem στην ταινία Προτού Νυχτώσει, πέρασε δυσάρεστα λίγο χρόνο στα μπουντρούμια του Φιντέλ και του Τσε… Ένα αξιομνημόνευτο κομμάτι του διαλόγου από την ταινία συνοψίζει την σχετική διαδικασία της Κούβας σε έξι λέξεις.

«Συλλαμβάνεσαι.»

«Γιατί;»

«Γιατί το λέω εγώ.»

Ο Αρένας, στο βιβλίο του με το ίδιο όνομα, γράφει για τις συνθήκες μέσα. «Ήταν ένας ασφυκτικός χώρος που δεν είχε μπάνιο. Οι ομοφυλόφιλοι δεν αντιμετωπίζονταν σαν ανθρώπινα όντα, αντιμετωπίζονταν σαν θηρία. Ήταν οι τελευταίοι που έβγαιναν για φαγητό, έτσι τους βλέπαμε να περνούν μπροστά μας· και το πιο ασήμαντο περιστατικό ήταν μια δικαιολογία για να χτυπηθούν ανελέητα».

Και γράφει για το σύστημα των φυλακών που συνέτριψε τον ομότεχνό του στα γράμματα Heberto Padilla. «Ήταν κλειδωμένος σε ένα κελί, εκφοβισμένος και ξυλοδαρμένος. Τριάντα ημέρες μετά βγήκε από το κελί ένα ανθρώπινο ναυάγιο. Η νύχτα που έκανε την ομολογία του δεν γίνεται να λησμονηθεί. Αυτός ο ζωντανός και σημαντικός άνθρωπος, που είχε γράψει όμορφη ποίηση, απολογήθηκε για το έργο του, για ολόκληρη την προηγούμενη δουλειά του, κατηγορώντας τον εαυτό του, χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του ως αποκρουστικό δειλό και προδότη. Είπε ότι κατά την κράτησή του στην Κρατική Ασφάλεια μπόρεσε να καταλάβει την ομορφιά της Επανάστασης … Ο Padilla όχι μόνο απέσυρε ό,τι είχε πει στην προηγούμενη δουλειά του, αλλά αρνήθηκε δημοσίως τους φίλους του και ακόμη τη σύζυγό του».

Σχετικές δημοσιεύσεις (αυτόματη επιλογή)

Αρχική σελίδα