Ὅταν ὁ (συμπαθέστατος κατὰ τὰ ἄλλα) bartender, ὄχι χωρὶς ἴχνη κάποιας ἀπογοήτευσης, δήλωσε πὼς ἡ Braupakt εἶναι στὴν οὐσία μιὰ βάις, εἶδα ἀμέσως νὰ αὐξάνονται οἱ πιθανότητες τὸ πείραμα αὐτὸ νὰ μοῦ ἀρέσει, ἐκεῖ ποὺ ἤμουν ὣς τότε διστακτικός.

Ἐπιστρέφοντας τὴν ἔβαλα στὸ ψυγεῖο νὰ ἀναπληρώσω τοὺς βαθμοὺς ποὺ ἀνέβηκαν κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ὁδήγησης. Μετὰ ἀπὸ λίγο τὴν ἄνοιξα περίεργος! Ἡ πρώτη γεύση ποὺ μὲ ὑποδέχτηκε ἦταν ἡ γνωστὴ πικράδα μιᾶς pale ale. Φυσικὰ δυσάρεστη γιὰ μένα.

Ἀμέσως σκέφτηκα τὸν bartender, ποὺ τοῦ φάνηκε αὐτὸ λίγο! Φαντάσου τί φαρμάκια ἔχει συνηθίσει νὰ πίνει! Ἀφοῦ κατεβεῖ ἡ γουλιὰ καὶ περάσουν μερικὰ δευτερόλεπτα, ἐμφανίζεται (χωρὶς νὰ ἔχει χαθεῖ τελείως ἡ πίκρα τοῦ γκρέιπ) ἡ κλασικὴ ἁπαλότητα μιᾶς μπύρας βάις — ἀλλὰ χωρὶς τὴν καθαρότητα τῆς Weihen…

Πρέπει νὰ πῶ ὅτι τὸ αἴσθημα ποὺ μοῦ ἔμεινε ἀπὸ τὴν πρώτη αὐτὴ ἀλλὰ ἀρκετὰ προσεκτικὴ δοκιμὴ ἦταν ἐκεῖνο ἑνὸς συμβιβασμοῦ. Σωστὸ τὸ ὄνομα τῆς μπύρας, braupakt, “μπύρα τῆς εἰρήνης” ἀνάμεσα σὲ μιὰ εὐγενικὴ γεύση καὶ στὴ ρετσίνα ποὺ εἶναι σήμερα τῆς μόδας. Δύο κόσμοι ποὺ θέλουν νὰ συνεννοηθοῦν ἀλλὰ δὲν φαίνεται νὰ εἶναι δυνατό, παρὰ τὴν φιλότιμη προσπάθεια.

Νοστάλγησα ἀμέσως τὴν κλασικὴ γεύση μιᾶς φιάλης Weihenstephaner, ποὺ τώρα ἦταν ἁπλῶς νοθευμένη. Ἡ Braupakt εἶναι μιὰ μπύρα ποὺ δὲν θὰ ξαναπάρω.

Ἄλλοι θὰ τὴν ἀπορρίψουν σὰν μιὰ μπάσταρδη pale, γιὰ μένα εἶναι μιὰ καραμπάσταρδη Weihen. Ἡ κλασικὴ μουσικὴ δὲν συνδυάζεται μὲ σκυλάδικα, ἀκόμη κι ἂν πιστεύει κανεὶς ὅτι καὶ οἱ σκυλάδες ἔχουν τὴ χάρη τους.

— Δεύτερη μέρα —

Ἰσχύουν τὰ συμπεράσματα τῆς πρώτης κριτικῆς μὲ μιὰ διαφορά. Τώρα ποὺ πῆρα τὴν ψυχρολουσία καὶ δὲν ξεκίνησα μὲ τόσο ὑψηλὲς ἀπαιτήσεις, εἶμαι πιὸ δεκτικός.

Πράγματι ἡ πίκρα εἶναι ἀρκετὰ περιορισμένη, ἀλλὰ δυστυχῶς ὑπαρκτή. Ὅμως ὑπάρχει μιὰ διαφορὰ σημαντική καὶ ἀφορᾶ τὴν χρήση. Προσωπικὰ μὲ τὸ φαγητὸ δὲν μπορῶ νὰ πιῶ μία κλασικὴ Weihen. Τὴν θεωρῶ ὑπερβολικὰ εὐγενῆ μπύρα ποὺ μπορεῖ νὰ πιεῖ κανεὶς μόνο σκέτη ἢ μὲ ξηροὺς καρποὺς τὸ πολύ. Ἀδύνατο μὲ παϊδάκια, μὲ μακαρονάδες, σουβλάκια, ὁτιδήποτε. Ἡ Braupakt θὰ εἶναι μιὰ χαρὰ γιὰ συνοδευτικὴ φαγητοῦ.

Ἐπιπλέον, κάτι ποὺ εἶχα παραγνωρίσει στὴν πρώτη ἀνάγνωση ἐπειδὴ μὲ εἶχαν καταβάλει τὰ ἀρνητικὰ στοιχεῖα. Ἡ Braupakt ἔχει πολὺ πλούσια καὶ μεστὴ κρεμώδη αἴσθηση. Καμμία σχέση μὲ τὶς διάφορες γκρέιπ γκαζόζες ποὺ εἶναι συνήθως οἱ pale.

Συνεπῶς, ἡ ἀνανεωμένη γνώμη μου εἶναι ὅτι ἂν συνεκτιμήσει κανεὶς καὶ ὅτι προσπάθησαν τὸ ἀκατόρθωτο, Weihenstephan καὶ Sierra Nevada ἔκαναν πράγματι μιὰ πολὺ ἀξιόλογη καὶ ἐντυπωσιακὴ προσπάθεια, τὴν ὁποία τώρα ἐκτιμῶ πολὺ περισσότερο!

Σχετικές δημοσιεύσεις (αυτόματη επιλογή)

Αρχική σελίδα


Σχόλια